Sorun Etmeyin, Sadece 18 Can Daha Kaybettik

Eskiden beri bazı büyüklerimden duyarım “Çarşıda ne ucuz” sorusuna “Elin evladı ele ucuz” cevabı verilirmiş.

Ne yazık ki geçen seneler, gelişen dünya, değişen teknoloji, artan ilim ve bilim insanlarına rağmen hala bizim ülkemizde elin evladı ele çok ama çok ucuz.

Her türlü felaketlerde verdiğimiz can kayıpları ile dünyadaki pek çok ülkeye kötü örnek olarak gösterilen ve “Sakın bunlar gibi olmayın” denilen ülkemizde işçi kıyımları sürüyor.

Arkalarında kudretli dayıları, analarından ve babalarından kalma muazzam servetleri olmayan babadan beri köle olmasalar da sömürülen amele olanların canları inanın gerçekten çok ama çok ucuz.

İşçi ölümlerinde gelişmiş ülkeler arasında açık ara ön sıralarda yer almasına rağmen gelişmemiş ülkeler sıralamasında da liderliğe oynayan ülkemizdeki son işçi kıyımında sadece 18 can daha gitti.

Hayatlarını kaybeden 18 kişinin zaten bu ülkenin kaymağının üzerinde günlerini gün eden zengin bebelerinin aldıkları nefeslere ortak olmaları doğuşlarından büyük bir hata değil miydi?

Hayatını kaybeden 18 kişi için alınacak olan ceza iş cinayetlerine ibret olabilecek mi?

Hayatını kaybeden 18 kişi bu ülkedeki son işçi cinayeti mi olacak?

Hayatını kaybeden 18 kişinin geride kalanlarını 2-3 gün sonra bir kişi bile hatırlayacak mı?

Hayatını kaybeden 18 kişiden önce bu ülkedeki tekil veya toplu iş cinayetlerini hatırlayan birileri olur mu?

Yani hayatını kaybeden 18 kişi ve ailesi dışında bu ateşin düştüğü başka bir hane oldu mu?

Hepsinin cevabı ne yazık ki tek kelime “HAYIR”

Madende çalışanı,

İnşaatlarda çalışanı,

Yollarda bir ömür heba edenleri,

Yük taşımaktan omurgaları evrim geçirenleri,

Fabrikalarda her türlü tedbirden uzak olarak çalışanları,

Kısacası her meslek kolunda sadece çalışmak zorunda oldukları için kendilerine verilen ve iş tanımında olmayan işleri bile zorlama ile yapanları ne zaman bu ülkede gerçekten koruyacak adımlar atılabilecek?

Bu ülkede bir senede kaç maden işçisi öldüğü yönünde bir istatistik var mı?

Bu ülkede bir senede kaç inşaat işçisinin öldüğü veya sakat kaldığı ile ilgili bir istatistik var mı?

Bu ülkede bir sene içerisinde nakliye ve yolcu taşımacılığında kaç şoförün hayatını kaybettiği ile ilgili istatistik var mı?

Bu ülkede bir senede olumsuz koşullarda çalıştırıldığı için hayatlarını kaybeden, uzuvlarını kaybeden, kalıcı sağlık sorunları yaşamaya başlayan veya psikolojik baskılardan dolayı kaç kişiyi kaybettiğimiz konusunda net bir veri var mı?

Bu soruların da cevabını her biriniz adına ben vereyim “YOK”

Çünkü ne yazık ki işçinin işveren gözünde de, denetim yapması gerekenler gözünde de ne bir adı ne de kıymeti yok.

Sadece bu ildeki inşaatlar başta olmak üzere OSB ve küçük sanayide kaç işçi ile çocuğun nasıl olumsuz koşullarda çalıştırıldığı konunu merak eden bir kişi var mı?

Elbette, o da “YOK”

Yani yoklar ülkesinin kıymeti olmayan insanlarının heba olması sadece haber kanalları için 1 saatlik haber akışını doldurması dışında ardı, arkası olmadığı için, belediyelerde, bakanlıklarda, kamu kurum ve kuruluşlarında ballı maaşları ile iş bulamayan insanların kıymeti “YOK”

Nerede iş güvenliği ile kamu denetimi? Nerede fabrika çalışanları ve sahibi dışındaki asıl sorumlular?

Onun cevabı da ne yazık ki bildiğimiz gibi “BİLİNMİYOR”

Yani değerli hemşerilerim eskilerden duyduğum söz gibi;

“Elin evladı gerçekten ele çok ucuz”

Bir sonraki felakete kadar şimdilik son can kaybımız sadece 17.

Yaralı kalanların da zaten yine bir kıymeti “YOK”