Derdimiz mi Var ki Çözsünler?

Son günlerde bana en fazla sorulan sorulardan bir tanesi “Seçim mi var?”

Benim cevabım ise “Nereden çıkarttınız?”

Karşılığında verilen cevap ise “Yine kıymetlenmeye başladık”

“Nasıl yani?” Dediğimde ise izah süreci başlıyor.

Dokunduğumuz; Esnaf, işçi, çiftçi ve dar gelirliler “Kapılarımız çalınmaya, dertlerimiz sorulmaya başlandı” diye özetlenirken aslında halkta kendisini sadece seçim zamanlarında 1-2 aylığına değerli hissettiğini benzeri kelimeler ile dile getiriyor.

Bu sorular ve cevaplar üzerine “Peki kapınıza gelenlere sizler ne türden sorun ve taleplerinizi ilettiniz?” sorusunu yönelttiğimde ise genel olarak Anadolu insanının mütevazılıği ile sağlıklarına duacı olduklarını söyleyerek ikramlar için birbirleriyle yarıştıklarını anladım.

Yani “Derdimiz var, şuralarda artık çıkmaza girdik” deme cesaretini gösterebilenin olmadığını da gördük.

Ne diyelim biz zaten hep kravat takanların sağlıklarına duacı olduğumuz için bu günleri yaşamıyor muyuz?

Ne diyelim gerçek anlamda bizler bizleri idare edenlerden de, seçimlerimizden de her zaman mutlu olduk ve olmaya da devam edeceğiz.

Köy ve kasabalar başta olmak üzere il genelinde artan ziyaret ve temaslar ile bizlere alışık olmadığımız bir siyasi hareketi işaret etse de siyasi partilerimiz temaslarını sosyal medyadan duyurup Aksaray halkının kendilerini ne kadar çok sevdiğini belirten süslü açıklamalar ile siyasetlerini sürdürüyor.

Ne diyelim, alan da, satan da durumdan memnun.

Bizleri her gördüklerinde sorun ve sıkıntılarını ağızları dolu, dolu dile getiren,

“Yazamazsınız ki” Diyerek gaz vermeyi de ihmal etmeyen,

Aksaray’ın yüzde 60-70’lik kısmı siyasilerimizi, bürokratlarımızı hatta mikrofonlarımızı gördüklerinde bile 180 derecelik bir düşünce evrimi yaşıyorlar.

1 Gün önce bizler anlattıkları sorun ve taleplerinden eser kalmayan değerli hemşerilerimizin dualarını, güzel düşüncelerini gördükçe duygulanıyor ve bende duygulanarak “Allah bizlerin şimdiki hayat standartları ve konumlarını değiştirmesin” duasında bulunarak siyasilerden de, bürokratlardan da haklı oldukları için özür diliyorum.

İnanın bu ilde ili yöneten bir kişinin bile en küçük bir günahı yok.

Çünkü bu ili yöneten seçilmiş ve atanmışların her birisi bizlere “Ne istersiniz?, Derdiniz var mı?” sorularını yönelttiğinde cevaplarımız hep “Sağlığınıza duacıyız” oluyor.

Sadece belediye başkanını karşısında gören değerli Aksaray halkının talep ettiği bir konu oluyor o da ne yazık ki “Bizim kapıya da bir tümsek yapın başkanım”

Hal böyle olunca sizlerin hayır dualarını almak,

Memnuniyetini dinlemek için elbette seçilmişlerimiz de sahalara indiler.

Yani ortada görünen bir seçim yok.

Bizler dertlerimiz ile kapılarımızı çalanları sıkıntıya sokacak insanlar değiliz.

O yüzden hepimizin kapıları rahat, rahat çalınıp taleplerimiz talep ediliyor.

Açlık, borçlar, sağlık sorunları, huzur, işsizlik gibi sorunlar sadece dost sohbetleri ile kıraathane köşelerinin gündemi olarak kalıyor.

İnanın ben bu ilde yetki sahibi olmak isterdim.

Senelerce bu ildeki makam koltuklarında oturup Aksaray’dan başka bir ile tayin edilmemek için her yolu denerdim.

Daha büyük makamları bile kabul etmeyip emekli olacağım günün hayali ile farklı uğraşların peşinde koşardım.

Yani bana “Bu dünyada en çok ne istersin?” diye sorsalardı inanın cevabım “Aksaray’da bir koltuk” derdim.

Sokağa çıkar ve çaldığım her kapıda, ziyaret işyerinde hayır dualarını aldıktan sonra huzurlu şekilde farklı aktiviteler ile gün doldurur tek derdim de “Akşam ne yesem” olurdu.

Ama olmadı ne diyelim değerli hemşerilerim ziyaretlerin sebebi seçim değil hayır duası almak.

Sizin dertleriniz olsa mutlaka çözecekler ama ne yazık ki bizim ahalinin en büyük dertleri; Ya kapıya tümsek, ya da çocuklarına kamuda iş.

Elhamdülillah başka bir sıkıntımız da talebimiz de olacak gibi de görünmüyor.