Aksaray’da son aylarda artarak devam eden bir mikrofon sevdası oldu.
Şehri yönetenler de, yönetmeye talip olanlarda konuşmak veya fotoğraf çektirmek adına sokak, sokak mikrofon aramaya başladılar.
Üzerinde değişik isimler yazdırılan mikrofonları görenler ağızdan çıkan cümlelerin nerelere gideceğini ya da kendilerini hangi duruma sokacağını hesaplamadan rahat, rahat konuşuyorlar.
Elbette bizim ilin insanlarının ve il dışından gelen bürokratlarının mikrofon sevdasını çözen basınımız ile basın camiasına girmeye çalışanlar da İstanbul ve diğer illerdeki mikrofon ve mikrofon süngeri imalatçılarını ihya etmeye başladılar.
İlde son bir yıldır dijital platformda yayın yapan 2 adet dijital TV olmasına rağmen her türlü basın açıklamasında birçok mikrofon kürsülere yerleştirilmeye başladı.
Bu mikrofonları görerek coşan konuşmacılar da bir anda kendilerini ülkenin süper starı veya üst düzey bir siyasetçisi gibi görmeye başladılar.
Yani ilimizde mikrofonlara olan ilgi her geçen gün artarken protokol masalarının üzerine sürekli yeni mikrofonlar eklenmeye devam ediyor.
Görevleri o siyasetçi veya bürokratları tanıtmak olan sözde basın örgütlerinin bu mikrofonları oralara yerleştirirken amaçlarının sadece kendi yayın organlarının reklamını yapmak olduğunu anlamayan da kendisine ne kadar çok mikrofon uzatıldığını görerek ayaklarının altı karıncalanarak daha bir aşk ile açıklamalarını yapıyor.
Daha kendilerinin tanıtımını bile yapamayan mikrofon sevdalılarının en büyük amaçlarının başkalarının çektikleri video veya fotoğraf karelerinde yer alarak reklamlarını yapmak olduğunu bizler bilsek te bunu anlamak istemeyenler olduğu gibi ısrarla her masada artık konuşmacıların bile yüzünü kapatacak mikrofonlar görüntü kirliliğine de neden olmaya başladı.
Gazeteci mi? yoksa televizyoncu mu? olduğunu bile idrak edemeyen sözde basın kuruluşlarını gerçeklerinden bile ayırt edemeyenler ve her gördükleri mikrofona sarılanlardan umut bekleyen bir Aksaraylı olarak olup biteni hayretler içerisinde izliyoruz.
Her platformda bu mikrofon sahiplerine uyarılarımızı yapmamıza rağmen ısrarlarından vazgeçmeyen insanlar elbette kendilerince kurum ve kuruluşlarının reklamını yapıyorlar da ilde bir tane TV kanalı varken bu TV kanalının kıymetini bilmeden ve hiçbir zaman destek olmayan sözde idare edenlerin bu mikrofon sevdalarının da nereden geldiğini anlamıyorum.
Bu ilde ulusal adını verdikleri TV kanallarına saniyeler ile röportaj vermek için binlerce lira para ödeyip sonrasında da “Ben falan TV’ye çıktım” diyerek bunu gazetelere servis edenlerle, görüntülenmeyen internet sitesinin reklamını yapmak adına mikrofon alıp toplantılarda ayak ile protokol önüne koyduktan sonra kameralara bile bağlamayan sözde basın mensubunun vizyonları arasında 1 gram bile fark olmadığını görünce “bizim memlekete yapılanlar da, yapılmayanlar da çok bile çok” demekten başka bir şey gelmiyor aklıma.
Yorum Yazın