Zenginliğimizden Haberimiz Bile Yokmuş…

Son yıllarda güzel ülkemin güzel insanları iktisat bilgilerini sadece çok değer kazanan yatırım araçlarına çevirerek ekonomik güçlerini kullandıklarında kimi zaman kur korumalı mevduata, kimi zaman faize, kimi zaman dövize ve kimi zaman da altın yatırımlarına yön verir.

Elbette buy sayede zenginleşmek gibi bir dertleri olmasa da enflasyon karşısında yok olan kazanımlarını güçleri yettiği oranda muhafaza etme çabaları her dönem bizim ülkemizi yönetenler için zenginlik belirtisi görülmese, anlaşılsa da varlıklarını ve geçim kaynaklarını bu kanallara bağlayan kurnazlar TV ekranlarına çıkarak insanların çok zengin olduklarını anlatmaya çalışırken sarraflarda altın kalmadığını, ucuz et kuyruklarını, AVM’lerdeki indirim izdihamlarını göstererek aslında hepimizin yaşadığı hayatın yalan olduğunu ve kendi anlattıkları hayatın doğru olduğunu bizlere anlatmaya çalışır dururlar.

Yine bunların yerel karşılıkları da kent meydanında, çay ocaklarında veya dost sohbetlerinde şehrimizin en büyük gurur ve onur kaynağı olan Ebulfez Elçibey Caddesinin isminin ne olduğunu bile bilmeden “Kafeler Caddesine bir bakın oturacak yer yok” derken arabası olsa da yaya veya minibüsler ile geldiği çarşıda “Şu trafiğe bak” diyerek yerel çabalara devam ederek milletin nankörlüğüne kadar eleştirir ve görevlerini yapmanın huzuru ile geldikleri minibüslerle belki de iki ekmek almadan evlerine gider ve savundukları tezlerin saçma da olsa savunulabilecek ortamların oluşturulmasından dolayı kendi kendilerini tatmin ederek huzurlu bir uyku çeker ve bir sonraki gün milleti gömecek veya haksız yere suçlayacak yeni noktalar düşünürler.

Allah razı olsun en azından birileri psikolojinin de ekonomimize benzememesi için topyekûn bir şeyler yapması umudumun az da olsa yeşermesine neden oluyor.

Elbette kafelerde, lüks restoranlarda yemek, yemek, kahve içmek, sarraf kapılarında sıraya girmek birilerinin işlerinin tıkırında olduğunun en büyük göstergesi ama gerçekte o sarraf kapılarında sıraya girenler “Neden o sıralara giriyorlar?” diye düşündüğünüzde o sıraların sebebinin insanların ellerindeki paranın daha fazla değer kaybını önlemesini anlamayan insanların yorumları elbette halkın zenginliği olur.

Yine ildeki sıkışan trafiğe bakıp park parası vermemek veya yakıt yakmaması için beleş kartlarla çarşı merkezine ulaşan büyüklerimizin sıkışan trafiği çözülemeyen veya çözüm için yıllardır hiçbir şey yapılamayan bir trafik yönetimi yerine insanların zenginliğine bağlıyor olabilmeleri de gün içerisinde 10 bin aracın kilitleyeceği Aksaray’da yaklaşık 200 bine yakın motorlu kara taşıtı olduğunu bilmemek ve bu araçların en çok yüzde 10’una yakının şehir trafiğinde dolaştığından haberi olmasına rağmen bu yorumları yapmak da ayrı bir kabiliyet değil mi?

Yine 150 bine yakın nüfusa sahip bir ilde sadece yüzde 10’luk gelir düzeyi diğer Ünsanlara göre daha yüksek olan yaklaşık 15 bin kişinin ildeki tüm kafeleri doldurabileceğini ve ildeki birçok insanın, başkalarının oturduğu bu kafelerden dolayı zengin yerlerine konulduklarından haberdar bile olmadıklarını bile bile birileri hepimizi zengin olduğumuza ikna ediyorlar.

Yani zenginin malı ile sadece çenelerimizi yormuyorlar birde “Geçim sıkıntısı yaşıyorum” demeye çalışanları zenginlerin yaşantısını göstererek nankörlükle suçluyorlar.

Ne diyelim değerli hemşerilerim TV ekranlarındaki bazı gazetecilerin çarkları daha yağlı dönsün, cami, meydan veya çay ocaklarında halkın nankör olduğunu düşündüğüm çok saygıdeğer büyüklerim de yalancı çıkmasın diye ben zengin olduğuma ikna olmaya karar verdim.

Bence sizler de zengin olduğunuza ikna olun da çarkların yağı kesilmesin. Yoksa o çarkların gıcırtısını çok daha fazla dinleyip kafadan da olacağız.

Ben ikna oldum, zenginim.

Çünkü geçen hafta hiç tanımadığım binlerce kişi sarraf kapılarında sıra olmuş…

Bence sizde ikna olun.

Birileri lüks araçları ile sizlerin refahı için, Aksaray sokaklarında piyasa yapıyor…