Siz de Çalışmayın

Son günlerde ilde gazetecilik yapmak gerçekten çok zor olmaya başladı.

Ne yazsak, neyi konuşsak birilerine dert olmaya başladı.

Kendileri ile ilgili olmayan haber ve yazılara müdahale etmeye çalışan bir kitle şehirde yeni bir rol üstlenmeye başladı.

İlde olan sorunları, güzellikleri, yapılanları ve yapılmadan üzeri kapatılanları haber yapmak işi olan gazetecilerle ilgili nelerin yazılıp, nelerin yazılamayacağını anlatan bu saygıdeğer insanların hangisi işine kimi karıştırıyor? Bunu bilmiyoruz ama bizler şimdiye kadar;

-Doktorlara, hasta muayene etmeyin işinize gitmeyin,

-Esnaflara, dükkânlarınızı açmayın, ticaret yapmayın,

-Fırınlara, ekmek yapıp, satmayın,

-Müteahhitlere, inşaat işine son verin, daire de satmayın,

-Tüccarlara, arpa, buğday almayın, ticaretinize artık son verin,

-Çiftçilere, o tarlalarınızı bir daha ekmeyin,

-Hayvancılara, inek ve koyunlarınızı sağıp sütünü de satmayın,

-Oto tamircilerine, artık araç tamir etmeyin,

-Uzun yol şoförlerine, yola çıkmayıp evinizde oturun,

-Avukatlara, dava almayın halkı savunmayın,

-Muhasebecilere, vatandaşların defterlerini tutmayın,

-Eczacılara, ilaç satmayın,

-Fabrika sahiplerine üretmeyin.

Yani hiç ama, hiç kimseye işinizi yapmayın demedik.

Her zaman ve her koşulda “Herkes işini en güzel şekilde seviyeli, mesleklerinin etik ve ahlak kurallarına göre en iyi şekilde yapmalı” dedik.

İlde gazetecilik yapmak artık imkânsız hale gelmişken artık şehrin büyükleri de küçükleri de kimseye diyemediklerini biz gazetecilere demeye başladılar.

Kısa ve özetle aslında “Size ne bu şehirde olup bitenden, oturun köşenizde” diyerek gazeteciliğin şehirler ile ülke genelinde araştırmak ve yazmak olduğunu unutmuşlar.

İldeki sorunları haber yapan köşelerine taşıyanlar hain ilan edilirken toplantı ve yemek gazetecilerinin yaptıkları gazetecilik birileri tarafından örnek gösterilmeye başlandı.

Bunun suçlusu elbette bu ilde yol gösterip “Oturun işte köşenizde” diyenler kadar bu mesleğin onurunu 3 kuruşluk eden ve gazetecilik kimliğini taşımaktan başka hiçbir şey üretmeyen devşirmelerdir.

Bizler belli bir basın, yayın zincirinde denetime tabi tutulan, resmi kayıtları olan ve her gün bir şeyler üretmek zorunda olan insanlar olarak artık hatır, gönül sansürlerinden bıkıp usandık.

Bizler bu güne kadar yukarıda yazdığım ve yazmadığım hiçbir meslek kuruluşunun çalışanına veya sahibine bu güne kadar “Şunu yapın, bunu yapmayın” demedik.

Zaten bunu demekte bize veya başka birine düşmediği gibi bizim yazılarımız ve gündeme getirdiğimiz meselelerin yayınlanıp, yayınlanmaması da hiç kimseyi ilgilendirmez.

İlde ayda bir köşe yazan, 3-5 haber yapanla kıyasladığınız insanların her gün haber yazmak, olan biteni duyurmak gibi görev ve sorumluluklarının bulunduğunu, bunu hatır ve gönül ilişkileri ile yapmadıkları takdirde de işsiz kalabileceklerini ne zaman anlayacaksınız?

Eğer bunu zaten biliyorsanız, o zaman sizler neden bizlerin hatırı için ekmek kapılarınızın kapılarına kilit vurmuyor, devletten aldığınız maaşlarınızı “İstemiyoruz” demiyorsunuz?

Bu ilde kimseye karışma hakkım yok.

Sizin istediğiniz ve el üstünde tuttuğunuz gibi protokollerin basın mensupları olduğu gibi basın etik kurallarına uyarak haber ve köşe yazan gazeteciler de olacaktır.

Normal ile anormalin yer değiştirdiği bir şehirde bunu kabul etmeseniz de insanlar işlerini yapmaya emekli olana kadar devam edecektir…