Rezilliğimiz Bitmiyor ki

Son yıllarda Türkiye’nin olumsuz haberler ile en fazla gündeme gelen ili olma başarısını gösteren ili olan Aksaray’da gün geçmiyor ki “Buda mı oldu?” diyelim.

Evet; Alkollü sürücülerimiz, hastanemizdeki çiş skandalı, denetimli serbestlikte yaşanan skandal, kavgalarımız, genel haber kaynaklarına düşen rezilliklerimiz ile tanıttığımız Aksaray’da dejavu dediğimiz bir rezilliği de yine hep beraber izledik.

Elbette kimileri bu habere “Ne olmuş” diyerek geçiştirecek ama işin aslı ne yazık ki o kadar basit değil.

Daha bundan 4-5 sene önce bir okulda yaşanan ve mahalle muhtarı dahil bazı velilerin okuldaki otizmli öğrencilere ve velilerine uyguladığı davranışlar ülke gündemine düşmüş, hatta bazı dizi filmlerinde bile konu edilmişti.

Otizm ya da herhangi bir sebeple bir şekilde engelli olan bireylerin sadece engellilerin ailelerini ilgilendirdiği düşünenler bu yazıyı çok gereksiz görecek ama artık birileri bu konuda gerekli adımları atmalı.

Yine şehrimizin bir mahallesinde otizmli bir evladımız (Evladımız diyorum çünkü O evlat sadece o ailenin değil bizi yaratanın bu topluma emanetidir) mahalle içerisinde bir kavgada darp edilip hastaneye kaldırılıyor.

Hastanede tedavi süreci tamamlanan evladımız ailesi ile birlikte adli raporlarla adliyede saldırıdan dolayı şikâyetçi oluyor.

Bu şikâyet sonrası yaptığı açıklamalar akıl alır gibi değil.

Aile şikâyetin geri çekilmesi ve yapılanların üzerinin kapatılması için tehdit edildikleri iddiasında bulunuyor.

İşte bizim memleketin özeti bu.

Her türlü habere alıştığımız Aksaray’da otizmli bir çocuğa katlanamayanlar, o çocuğu darp etme hakkını kendilerinde hak görürken “Bu olayın tadı kaçmasın” diyerek aileyi de tehdit etme hakkını kendinde görüyor.

İçinizde kimin yarına çıkacağının ya da, bugün engeli kalmayacağının bir garantisi var?

İçinizde yaratanın kime böyle bir sınav vermeyeceğinin bir garantisi var?

Engelli ya da engelsiz kendi çocuklarınıza kıyamazken sokakta bir çocuğu darp etme hakkını nereden buluyorsunuz?

Daha bu şehirde bu ve benzeri ne kadar daha rezillik yapıp Aksaray’ı ne kadar daha rezil edeceksiniz?

Yaşanan her olayda, her kavgada, yaralamada veya başka tartışmalarda insanların tehdit edilerek şikâyetlerden vazgeçilmesi mi sizleri cesaretlendiriyor?

Yoksa adaletin tecelli etmeyeceğinden bu kadar mı eminsiniz?

İnsanlığın adaletinde gecikme de olsa er ya da geç işler ama yaratanın adaletinde de kınadığınız ile sınanırsınız.

Artık bu ve benzeri haberleri yapmaktan bizlerin yüzü kızarırken olayın kahramanlarının utanmadan sokaklarda gezmesi Aksaray’ın daha karanlık günlere doğru ilerlediği endişemi güçlendirmeye başladı.

Bugün, bu ilin sokaklarında gezen her bir engellinin Allah’ın bu ildeki her bir kişiye emaneti olduğunu ve onların karınlarının açlığından bile her birimizin sorumlu olduğumuz ne zaman idrak edip kabulleneceksiniz?

Küçücük ve engelli bir çocuğa şiddet, Aksaraylıların unutuvermesine rağmen ülke genelinde vicdanları yerinde olanların hiç unutmadıkları okul rezaletini akıllara getirmedi mi?

Ne diyelim başarıları, üretimi, refahı ve güzellikleri ile gündeme getiremediğimiz Aksaray’da artık bu türden rezillikler haber olmaya başladı ve üzücü olan da bir özürden önce gelen tehdit değil mi?

Herkes mahallesindeki, sokağındaki ve yakınlarındaki engelli bireylerden sorumlu olduğunu ve onları koruyup kollamaları gerektiğini ne zaman anlarsa o zaman bu şehir gerçekten Salih’lerin şehri olacaktır.

Son söz; Allah o çocukları sadece o ailelere değil, her birimize emanet olarak ete, kemiğe büründürüp dünyaya yolladı ve en az aileleri kadar da koruyup kollamak hepimizin görevi…