Ben Görmemişim, Affola

İlin genel anlamda sorun ve sıkıntıları ile bu sorunların halı altına süpürüldüğü yönünde dönem, dönem yazılar kaleme alırken genelde çok fazla insan ile de irtibat kurarım.

Bu şehirde yaşayan her bir bireyin makul şikayetleri aslında “gazeteciyim” diyenler için iyi bir haber konusu veya işini yapmak için harekete geçmesi için bir kıvılcımdır.

Bunu bilerek Türkiye’nin makası olarak bilinen ve günde on binlerce aracın geçiş yaptığı Aksaray’daki ulaşım sorunlarını ve bu şehre üvey evlat muamelesi yapıldığını çok zaman gündeme taşımaya çalıştım.

Şehri kendine dert edinen, gelecek nesillerine daha yaşanabilir bir şehir bırakmak isteyen 1-2 gazeteci arkadaşım dışında kimsenin ilgisini çekmeyen bu konu sadece bizleri ilgilendirdiğinden 9 köyün delisi gibi bunu dert edinip peşine düştük.

Halbuki işin aslı benim gördüğüm ve bana şikayet edenlerin yani bu çileleri çekenlerin bildikleri gibi değilmiş.

Aslında karayolları Aksaray’ı her zaman önemsemiş ve çevre yolumuzu seneler önce yapmış ve hizmete sunmuş. Aksaray’ın içerisinden geçen trafik sade ve sadece şehirde fantezi yapmak isteyen sürücülerin suçuymuş.

Yine adı ölüm yoluna dönen, heyelan, sel, ve kazalar ile de haberlere konu olan yol konusunda da gördüğümüzün aksine işler son derece yolunda ilerliyormuş.

Bu yolun yapımı için bizlerin görmediği ekipler gece gündüz çalışıyor ve 8 kilometrelik yolu en az 20 senedir AB standartlarına getirmek için var güçleri ile çalışıyorlarmış. 

İl merkezinde gece kondu gibi, değerli hemşerilerimizin çocukları için yol üzerine yerleştirilen hız kasisleri de yine bizler tarafından talep ediliyor ve yetkili isimlerde “Yapın oğlum şuraya da bir kasis” diyerek bu şehirde araç kullananların taleplerini de geri çevirmiyormuş.

Yani benim gördüğüm, duyduğum, sizlerin de yaşadığı hayatlar yalanmış. Bunu hep bizleri idare etmekten başka iş yapmayanlar bana fısıldıyordu ama en sonunda sosyal medya sayfasında yorum yapan çok kıymetli bir hemşerim çalışmaların devam ettiğini belirtmiş.

Allah razı olsun en azından benim de gözlerimi açmış ve ben de Aksaray halkının yüzde 99,99’u gibi karayolları ekiplerine dua etmeye başladım.

Bu güne kadar şehrimin insanlarına çok büyük hizmetler veren ve verilen sözleri günü gününe tutan karayolları müdürlüğü başta olmak üzere şehrime bundan 20 küsür sene önce verilen demiryolu çalışmalarını başlatan firma yetkilerine teşekkür ederken bulundukları kurumlarda sadece insanları idare eden görevlilerin her birinden özür dilerim.

Hata benim ve bu şehrin insanlarının hatası sizler üzerinize alınmadan koltuklarınızda oturup, bu idare edilmeden haz duyan şehrimin insanlarını gelecek dönemlere kadar idare edin.

Sorun bizde yoksa bizler de biliyoruz 50 sene de geçse bir yolu yapmanın zorluğunu.

Ama ne yapalım insan olmanın verdiği hadsizlikle sizlerden yapılamayacağını bile, bile hep bir şeyler isteyip huzurlarınızı kaçırıyoruz.

Sizleri zar, zor yer bulup oturduğunuz deri koltuklardaki klimalı odalarınızda rahatsız ettiğim için affola…