80’ler…

Son yıllarda özellikle 50 ve 60’lı yaş aralığındaki büyüklerimizin göme, göme bitiremediği 80’ler bugün ilginç bir akımın merkezi oldu.

80’li Yılları öcü gibi gören, o yıllarda insanların kafasının vurulduğunu, çarmıha gerildiklerini, zindanlarda çürütüldüğünü düşünen bir nesil 80’ler akımına tuhaf bir şekilde ilgi gösterdi.

İnternet dünyasında nereye baksak, kimi takip etsek yapay zeka ile oluşturulmuş bir 80’ler montajını görüp nedir bu insanlardaki 80’ler sevdası? Demekten de kendimizi alamıyoruz.

O senelerde büyüklerin küçüklerine anlattığına göre;

-İnsanlar açıktan ölüyordu,

-Adalet ve insan hakları daha bugünkü kadar gelişmemiş sorgusuz sualsiz herkes cezaevlerine atılıyordu,

-İnsanlar sırf dininden ötürü zulme uğruyordu,

-Camilerde ezan sesleri kısılıyor insanların namaz kılması bile önleniyordu,

-Darbede en büyük eziyet, zulüm ve katliam ne sağcılara, ne de solculara olmamış, en büyük katliam İslam’a olmuştu.

-Hastaneler yoktu ve olanlarda da tomografi ve emar cihazları da yoktu,

-Hastanelerde sıra bulamayanlar koridorlarda ölüyorlardı,

-Sıra bulanlar ise ilaç bulamadıkları için evlerinde ölüyorlardı,

-Hatta 60’lı yaşlarda bir amcanın, ki o günlerde 15-20’li yaşlarda olması gerekir emekli maaş kuyruğunda beklerken ölümlere de şahitlik etmişti,

-Demokrasi ile daha tanışmamış,

-Su içmek içi bardak bile bulamamışlardı,

-Sosyal yardımlar olmadığı için herkes çalışmak zorundaydı,

Yani bu lanet olası bugün bir akım uğruna ilginizi çeken 80’ler işte büyüklerimizin anlattığına göre böyle yıllardı.

***

Sizler sakın, olan bu 80’ler sürecine uymayın değerli gençler.

Neden mi? Çünkü 80’lerde;

-İnsanlar şükür etmeyi biliyorlardı,

-İnsanlar fakirlik sınırına göre değil insanlıkları ve karakterlerine göre sınıflandırılıyorlardı,

-Büyüğe saygı olduğu gibi küçüğe de sevgi vardı,

-Teknoloji bugünkü kadar gelişmemişti ve kimse kimsenin ne yediğini de, ne içtiğini de pek bilmezdi,

-Tatiller ve geziler sadece hafızalar ile fotoğraf makinelerinin filmlerine kazınır başkalarının gözüne sokulmazdı,

-Edep, ahlak, saygı, merhamet, dürüstlük, kefalet gibi içi tamamen boşaltıldığı için sizlere öğretilmemeye çalışılan değerler vardı,

-Sıra beklenilen, bir o kadar da korkulan hastaneler vardı belki de ama içerisinde derman veren insanlar vardı,

-Halka huzur ve güven veren Mahalle karakolları vardı,

-Sıcağı hayal edilen soğuk kış günlerinin sobaları vardı,

-Kimse, kimseden farklı giyinmesin diye değiştirilmeyen tek tip siyah önlükler vardı,

-Okullarda “Çocuklarım” derken gözleri parlayan ve her öğrencisinin sıkıntısını bile takip eden elleri öpülesi öğretmenler vardı,

-Herkesin kapısında otomobili yoktu belki ama Mahallenin derdine koşan otomobil sahipleri vardı,

-Mahallesindeki çocukları koruyup gözetmek herkesin göreviydi mesela,

-“Komşusu aç iken tok yatan bizden değildir” Hazreti Muhammed (s.a.s) efendimizin hadis-i şerifinin karşılığı her evde vardı,

-Torpil kavramı vardı ama bugünkü kadar insanların güzüne sokula, sokula yapılamazdı,

-Suç işleyenler davullarla değil sessiz şekilde cezaevlerinden tahliye edilip halk kahramanı yapılmazdı,

-Yokluk vardı ama en azından samimiyet, doğruluk, saygı, sevgi duyguları vardı.

Yani şimdi siz karar verin 80’ler akımında hala ısrarcı mısınız?